+27 21 551 2694 cso@mweb.co.za

Dis nie aldag dat daar een van die topbestuur van ‘n skeepsmaatskappy voor ons Evangeliebedienaar sit nie.  Hy is verslae. Stom.

Die kadet was drie maande aan boord, vertel hy moeisaam. Soggens opgestaan, sy werk gedoen, gaan slaap, weer opgestaan vir sy skof.  Nie veel gepraat nie, net gedoen wat hy moes doen.

Die deure van al wat ‘n skip is blyk vandag op grendel te wees.  Waar Danie kom, is die traplere óf reeds opgetrek, óf seemanne is té besig om hom te sien.   

By een skip maak Danie dit wel tot op die dek, maar hier laat weet ‘n kwaai stem oor ‘n krakerige radio dat nou nie ‘n goeie tyd is nie.  Hy blaas teleurgesteld die aftog.

Die foto wat sy aanstuur is van haarself, maar ek moet twee keer kyk om seker te maak of dit regtig sy kan wees.  Van haar eens welige bos bruin hare wat altyd kenmerkend tot net duskant haar skouers hang, is daar geen teken nie.  Nou is daar net ‘n kaal kop. 

Hebreërs  11:1  het  die  bekende  sin  oor  geloof:  Om  te  glo,  is  om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig  te wees van die dinge wat ons nie sien nie. Eintlik ‘n vreemde sin. Want ‘hoop’ en ‘oortuig wees’ is nie dinge waaraan ons kan raak of  kan  sien  nie.  So  sien  ons  soms  nooit  dat  ons  werk  die  vrug  van  bekering  dra  nie,  en  u  nog  minder  as  ons.  Tog  is  ons seker van die dinge wat ons nie sien nie!

Mens sou wou glo dat om seeman te wees redelik eenvoudig is.  Begin mens egter met die mense van die see gesels kom jy gou agter dat daar menigte unieke uitdagings is wat seemanne op 'n dag tot dag basis teister.

'n Onlangse studie deur Swansea Universiteit het bevind dat seemanne die tweede hoogste selfmoordsyfer van enige beroep het.  Alleen steenkoolmyners het 'n hoër selfmoordsyfer.  Die weg van die huis wees en stresfaktore aan boord blyk 'n swaar las te wees wat teen 'n hewige prys kom.